Stichting ANGOB

 

Argumenten wijnboeren niet erg steekhoudend
WIJNSECTOR WIL GEEN CALORIEËN OP ETIKET

De etiketten van voedingsmiddelen moeten de consument duidelijke en volledige informatie geven over wat hij consumeert. Die informatie moet verder goed leesbaar zijn. Alcoholhoudende dranken zijn tot nu toe van die verplichting vrijgesteld. De wijnboeren verzetten zich met hand en tand tegen beëindiging van die vrijstelling.

Vorig jaar zijn de Europese etiketteringsvoorschriften aangescherpt. Het was de bedoeling dat de vrijstelling van de informatieplicht voor alcoholhoudende dranken daarbij zou worden beëindigd. Maar de alcoholbranche wist uitstel van die beëindiging te verkrijgen op grond van het argument dat zij er nog niet klaar voor was. Uiterlijk in december 2014 zou de Europese Commissie een definitief besluit nemen. Dat gebeurde echter niet.
De federatie van Europese consumentenorganisaties (BEUC) tekende protest aan en vroeg Eurocommissaris Andriukaitis van Voeding en Gezondheid om meer vaart te maken met dit onderwerp. Maar op 30 april 2015 was er nog geen besluit.

Volgens het Engelse dagblad The Times zijn de wijnproducenten bang dat vermelding van het aantal calorieën op het etiket zou kunnen leiden tot een daling van de consumptie. Het zou voor de consumenten duidelijk worden dat één fles wijn van driekwart liter, evenveel calorieën levert als een half pak koekjes.

De wijnsector staat min of meer alleen in zijn verzet. De bierbrouwers gaan wel akkoord. Die redeneren dat één glas wijn ongeveer evenveel calorieën levert als één glas bier. Vermelding van de calorieën zou ertoe kunnen leiden dat bier zijn reputatie als grootste dikmaker kwijt raakt.

Volgens woordvoerster A. Abad van de Commission Européenne des Entreprises de Vin (CEEV) zou het etiketteringsvoorstel leiden tot een ondraagbare verhoging van de productiekosten. Zij meent dat er betere manieren zijn om consumenten te informeren dan via het etiket, bijvoorbeeld op het internet. Alsof er consumenten zijn die in de winkel op hun smartphone of tablet zullen gaan uitzoeken hoeveel calorieën een bepaalde wijn bevat !

De productie van wijn vindt voor het overgrote deel plaats bij kleine en middelgrote bedrijfjes. Wijn wordt gemaakt uit druiven, die als natuurproduct van jaar tot jaar, en van wijngaard tot wijngaard iets verschillen in kwaliteit. De kleine en middelgrote bedrijven kunnen volgens de CEEV de kosten niet opbrengen voor jaarlijks laten analyseren en laten drukken van nieuwe etiketten voor hun betrekkelijk kleine hoeveelheden.

Aardappelen, fruit en melk zijn ook natuurproducten. Ook die verschillen van boerderij tot boerderij. Melk zelfs van koe tot koe. Maar zij worden bij de groothandel, respectievelijk in de fabriek door elkaar gemengd tot één gemiddelde kwaliteit. Waarom kunnen die kleine wijnboertjes, waar de CEEV zo'n medelijden mee heeft, niet hetzelfde doen ?

Het laatste argument van de CEEV tenslotte : de consument zou er meer aan hebben als het aantal calorieën per consumptie-eenheid (= glas) vermeld zou worden in plaats van per 100 ml. Ons inziens is het juist andersom. De consument zou bier en wijn daardoor niet meer kunnen vergelijken met andere levensmiddelen. Hij kan dan niet meer verantwoord beslissen over zijn consumptiegedrag. Alle andere voedingsmiddelen vermelden het aantal calorieën per 100 gram of 100 ml. De consument moet niet alleen bier met wijn kunnen vergelijken, maar bijvoorbeeld ook met koekjes, chocoladerepen, broodbeleg, melkproducten of frisdrank.

Dingeman Korf