Gebruik antidepressiva vorig jaar 20 procent
toegenomen
GENEESMIDDELVERSLAVING ONDERSCHAT
PROBLEEM
Geneesmiddelen die inwerken op de menselijke geest, kunnen meestal
ook tot verslaving leiden. Zij veranderen namelijk iets in de
beleving van de werkelijkheid door de patiënt. Wanneer zij te lang,
te vaak of in te hoge doses worden voorgeschreven, leveren zij zowel
voor de patiënt als voor de volksgezondheid meer nadeel dan voordeel
op.
Het klassieke voorbeeld van geneesmiddelverslaving vinden wij bij de
“opiaten”. Deze werken in op het centraal zenuwstelsel en dempen de
pijnprikkel. De oorzaak van de pijn nemen zij niet weg, zij
veranderen alleen de pijnbeleving door de patiënt. De oudste
pijnstiller uit deze groep is morfine, het hoofdbestanddeel uit de
opium. Al in de negentiende eeuw startte de farmaceutische industrie
onderzoek naar vergelijkbare stoffen die mogelijk beter zouden
werken. Dat leidde tot de ontdekking van heroïne. Van betrekkelijk
recente datum zijn opiaten als buprenorfine en pentazocine.
De opiaten werken niet alleen sterk pijnstillend, maar in hoge doses
ook roesverwekkend. Zij werken dus om twee redenen geestelijk
verslavend. Daarnaast leiden zij ook nog tot lichamelijke
afhankelijkheid. Heroïne, dat na zijn ontdekking eerst enige tijd
vrij verkrijgbaar was bij de drogist, werd al snel uit de vrije
verkoop verbannen. Later werd de stof door de medische wereld
volledig afgeschaft. Morfine wordt echter onder strenge
reglementering nog steeds gebruikt als pijnstiller.
De tweede grote groep van verslavende geneesmiddelen, is die van de
slaap- en kalmeringsmiddelen. Van slaapmiddelen uit de groep van de
barbituraten is al bijna een halve eeuw bekend dat langdurig gebruik
tot verslaving leidt. Wie deze stoffen lang gebruikt heeft, kan
gewoon niet meer in slaap komen zonder het middel. Kalmerende
middelen (“tranquillizers”) uit de groep van de benzodiazepinen zijn
vooral in de zestiger en zeventiger jaren sterk opgekomen (librium,
valium en dergelijke). Ook deze stoffen bleken achteraf niet geheel
vrij te zijn van verslavende werking.
Uit onderzoek is gebleken dat een kwart van de Nederlandse bevolking
wel eens een slaap- of kalmeringsmiddel gebruikt. Dat zijn 4 miljoen
gebruikers. Ruim driekwart van hen gebruikt het middel maximaal acht
weken aaneen. Acht weken is de maximale gebruikstermijn volgens de
bijsluiter. Bijna één miljoen Nederlanders gebruikt het middel
echter gedurende een (veel) langere tijd. Een aanzienlijk deel van
hen moet als verslaafd beschouwd worden.
Omdat slaap- en kalmeringsmiddelen suf maken, lopen de gebruikers
een verhoogde kans op een ongeval. Daaraan overlijden jaarlijks zo’n
180 Nederlanders, ongeveer 50 in het verkeer en 130 door een fatale
valpartij. Minstens twintigduizend mensen moeten ieder jaar in een
ziekenhuis behandeld worden wegens ongelukken veroorzaakt door het
gebruik van kalmerende middelen. De totale financiële schade door
één en ander bedraagt naar schatting zo’n driehonderd miljoen gulden
per jaar. De kosten voor de gebruikte slaap- en kalmeringsmiddelen
bedroegen vorig jaar 175 miljoen gulden.
Een betrekkelijk nieuwe groep van geneesmiddelen die inwerken op de
menselijke geest, vormt die van de antidepressiva. Het gebruik van
deze middelen neemt sterk toe. Vroeger kregen mensen vaak een
tranquillizer voorgeschreven tegen een depressie, nu een
antidepressivum. Door de verbeterde diagnosemethoden, worden
bovendien meer patiënten herkend als lijder aan een depressie. De
omzet aan antidepressiva ligt dan ook al fors boven de omzet aan
slaap- en kalmeringsmiddelen. In 2000 werd voor 257 miljoen gulden
aan antidepressiva omgezet. Dat was maar liefst twintig procent meer
dan in 1999 !
Over verslaving aan antidepressiva is nog niet zo heel veel bekend.
Het zijn stemmingsverbeteraars, en als zodanig zijn zij
vergelijkbaar met alcohol, tabak en tranquillizers. Daarom ligt het
zeer voor de hand dat zij in ieder geval tot geestelijke
afhankelijkheid kunnen leiden. De sterke toename van hun gebruik
heeft al geleid tot verontruste geluiden uit medische kring. Ook de
patiëntenvereniging heeft alarm geslagen.
De sterke toename van het gebruik van antidepressiva, is een signaal
dat er met veel mensen in de samenleving iets mis gaat. Blijkbaar
ervaren steeds meer mensen het leven als moeizaam en bedreigend, en
raken erdoor in een depressie. Sommigen gaan wegens hun depressie
naar de dokter. Anderen vluchten in drank of drugs. Verslaving
bedreigt zowel de ene als de andere groep.
Dingeman Korf